Poznań

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Poznaň

[edytuj] Poznań (język polski)

wymowa: IPA: [ˈpɔznaɲ] wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna, rodzaj męski

(1.1) geogr. geografia miasto w Polsce; zob. zobacz też Poznań w Wikipedii

odmiana: lp liczba pojedyncza Poznań, Poznania, Poznaniowi, ~, Poznaniem, Poznaniu, Poznaniu; blm bez liczby mnogiej przykłady:

(1.1) Dwa lata temu przeprowadziłem się z Warszawy do Poznania.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik Poznaniak, poznaniak, Poznanianin, poznanianin, Poznanianka, poznanianka, poznańczyk, Poznańskie; przym. przymiotnik poznański
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• bośniacki: (1.1) Poznanj
• czeski: (1.1) Poznaň
• hebrajski: (1.1) פוזנן
• jidysz: (1.1) פּױזן (Poyzn)
• koreański: (1.1) 포즈난
• litewski: (1.1) Poznanė
• łaciński: (1.1) Posnania
• niemiecki: (1.1) Posen n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) Познань
• słowacki: (1.1) Poznaň
• ukraiński: (1.1) Познань