słuszny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] słuszny (język polski)


wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki
(1.2) sensowny, trafny
(1.3) godziwy, duży, uczciwy
(1.4) zgodny z prawem, uzasadniony

odmiana: lp  słuszn|y m , słusznaf ; lm  słuszni m , słuszne f ; przysł.  słusznie przykłady:

(1.1) Podstawą buddyzmu jest ośmioraka ścieżka: słuszny pogląd, słuszne myślenie, słuszne słowo, słuszny czyn, słuszny żywot, słuszne dążenie, słuszne skupienie, słuszna medytacja.
(1.2) Całkiem słuszny argument.
(1.3) Dostał słuszne wynagrodzenie.
(1.4) Słuszne prośby zawsze będą przyjęte.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1-2) właściwy
antonimy: niesłuszny
wyrazy pokrewne: rzecz.  słuszność
związki frazeologiczne: (1.1) jedynie słuszny
etymologia:
uwagi: tłumaczenia: