goniec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] goniec (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) roznosiciel korespondencji
- (1.2) wojsk. łącznik przekazujący meldunki i rozkazy
- (1.3) szach. figura poruszająca się po szachownicy na skos; zob. też goniec (szachy) w Wikipedii
- (1.4) włók. skórzany element krosna
- odmiana:
- (1.1-2) goniec, gońca, gońcowi, gońca, gońcem, gońcu, gończe; lm gońcy, gońców, gońcom, gońców, gońcami, gońcach, gońca
- (1.3) goniec, gońca, gońcowi, gońca, gońcem, gońcu, gończe; lm gońce, gońców, gońcom, gońce, gońcami, gońcach, gońca
- (1.4) goniec, gońca, gońcowi, goniec, gońcem, gońcu, gończe; lm gońce, gońców, gońcom, gońce, gońcami, gońcach, gońca
- przykłady:
- (1.1) Napisz do niego, by tu przybył jutro. Gońca wyślę natychmiast.[1]
- (1.3) Po ataku białym skoczkiem i gońcem mogliśmy się spodziewać ucieczki czarnych w narożnik szachownicy.
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gonitwa f, pogoń f, gończy m
- czas. gonić, ganiać, nagonić, naganiać, pogonić, poganiać, przegonić, przeganiać, wygonić, wyganiać, zagonić, zaganiać, zgonić, zganiać
- przym. gończy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.3) bishop
- czeski: (1.1) posel m
- duński: (1.3) løber w
- esperanto: (1.1) kuriero; (1.3) kuriero
- francuski: (1.3) fou m
- hiszpański: (1.1) correo m, estafeta f
- interlingua: (1.3) alfil
- islandzki: (1.1) boðberi m; (1.3) biskup m
- japoński: (1.3) ビショップ
- łaciński: (1.1) cursor m, nuntius
- niemiecki: (1.3) Läufer m
- nowogrecki: (1.1) άγγελος m
- portugalski: (1.3) bispo m
- rosyjski: (1.3) слон m
- szwedzki: (1.3) löpare w
- źródła:
