godność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] godność (język polski)
wymowa: IPA: [ˈgɔdnɔɕʨ] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie; zob. też godność w Wikipedii
- (1.2) zaszczytne stanowisko, oficjalna funkcja
- (1.3) przest. nazwisko
odmiana: przykłady:
- (1.1) Każdy ma poczucie godności.
- (1.2) Mój dziadek piastował wysokie godności.
- (1.3) Jak pana godność?
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) honor, duma; (1.2) tytuł, urząd
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. godny
związki frazeologiczne:
etymologia: godny z ogólnosłowiańskiego goditi —godzić
uwagi: w ścisłym związku znaczeniowym] z wyrażeniem godzi się — nadaje się, pasuje, ma wartość, a dalej: należy się, wypada itp. tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dignity
- czeski: (1.1) důstojnost
- fiński: (1.1) arvokkuus
- francuski: (1.1) dignité f
- hiszpański: (1.1) dignidad f; (1.2) cargo m, dignidad f; (1.3) apellido m
- łaciński: (1.1) dignitas f
- niemiecki: (1.1) Würde f
- rosyjski: (1.1) достоинство f
- rumuński: (1.1) demnitate f
- włoski: (1.1) dignità f; (1.3) cognome
