godność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] godność (język polski)


wymowa: IPA: [ˈgɔdnɔɕʨ] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie; zob.  też godność w Wikipedii
(1.2) zaszczytne stanowisko, oficjalna funkcja
(1.3) przest.  nazwisko

odmiana: przykłady:

(1.1) Każdy ma poczucie godności.
(1.2) Mój dziadek piastował wysokie godności.
(1.3) Jak pana godność?

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) honor, duma; (1.2) tytuł, urząd
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  godny
związki frazeologiczne:
etymologia: godny z ogólnosłowiańskiego goditi —godzić
uwagi: w ścisłym związku znaczeniowym] z wyrażeniem godzi się — nadaje się, pasuje, ma wartość, a dalej: należy się, wypada itp. tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/godno%C5%9B%C4%87”
W innych językach