apostoł

apostoł (język polski)

apostoł (1.4)

wymowa:

IPA: [aˈpɔstɔw], AS: [apostou̯] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel. religia jeden z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk

(1.2) rel. religia ktoś, kto rozpowszechnia chrześcijaństwo

(1.3) ktoś, kto rozpowszechnia jakieś idee, zasady, poglądy, nauki, propagator

(1.4) ornit. ornitologia Struthidea cinerea, żyjący w Australii szarobrązowawy ptak z długim ogonem należący do rodziny skałowronów (Corcoracidae)

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	apostoł	apostołowie
dopełniacz	apostoła	apostołów
celownik	apostołowi	apostołom
biernik	apostoła	apostołów
narzędnik	apostołem	apostołami
miejscownik	apostole	apostołach
wołacz	apostole	apostołowie

przykłady:

(1.1) Najstarsze na świecie portrety apostołów Piotra, Pawła, Andrzeja i Jana znaleźli archeolodzy w rzymskich katakumbach świętej Tekli.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) uczeń

(1.2) misjonarz

(1.2-3) krzewiciel

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik apostolat, apostolstwo

przym. przymiotnik apostolski

czas. czasownik apostołować

związki frazeologiczne:

etymologia:

st.cz. staroczeski apoštol z łac. łacina z gr. starogrecki ἀπόστολος (apóstolos) → wysłannik

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) apostle, disciple
• czeski: (1.1-3) apoštol m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1-3) apóstol m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 使徒, (1.4) ハイイロツチスドリ
• niemiecki: (1.1-3) Apostel m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1-3) απόστολος m rodzaj męski
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• szwedzki: (1.1) apostel w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1-3) апостол m rodzaj męski

źródła: