adwent

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

adwent (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈadvɛ̃nt], AS[advẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel.  w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza[1][2]; zob.  też adwent w Wikipedii; zob.  też adwent w Encyklopedii staropolskiej
(1.2) daw.  dzień Bożego Narodzenia[3]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Podczas adwentu chodzimy na roraty.
(1.2) Adwent jest najważniejszym dniem w roku kościelnym.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pierwsza / druga / trzecia / czwarta niedziela adwentu
synonimy:
antonimy:
(1.1) Boże Narodzenie
hiperonimy:
(1.1) okres
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  adwentysta m.-os. , adwentystka f , adwentnik mrz , adwentówka f , adwentowiec m , adwena m.-os. 
przym.  adwentowy
przysł.  adwentowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac.  adventusprzyjście[1][4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło adwent w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło adwent w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, s. 18, Warszawa, Rytm, 2003, ISBN 83-7399-022-4.
  3. Encyklopedja Kościelna. pl.wikisource.org. [dostęp 7 grudnia 2013].
  4. hasło adwent w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

adwent (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) adwent
odmiana:
przykłady:
(1.1) Adwent jo cas pśigótowanja na gódy.Adwent jest czasem przygotowania na Boże Narodzenie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: