adwent
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] adwent (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) dawniej dzień Bożego Narodzenia
- (1.2) okres liturgicznego przygotowania do godnego obchodzenia dnia narodzenia Jezusa Chrystusa, początkowo trwał 40 dni, a później 4 tygodnie; zob. też adwent w Wikipedii; zob. też adwent w Encyklopedii staropolskiej
odmiana: lp adwen|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Adwent jest najważniejszym dniem w roku kościelnym.
- (1.2) Podczas adwentu chodzimy na roraty.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. adwentysta, adwena, adwentnik
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. adventus → przyjście
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.2) Advent, Christmas season
- chorwacki: (1.2) došašće n, advent m
- duński: (1.1) advent w
- esperanto: (1.1) advento
- francuski: (1.1) Avent m
- hiszpański: (1.1) Adviento m
- islandzki: (1.1) aðventa f, jólafasta f
- łaciński: (1.1) adventus
- niemiecki: (1.2) Advent m
- rosyjski: (1.2) адвент m
- wilamowski: onwent
