jesień
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] jesień (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: lp jesie|ń, ~ni, ~ni, ~ń, ~nią, ~ni, ~ni; lm ~nie, ~ni, ~niom, ~nie, ~niami, ~niach, ~nie przykłady:
- (1.1) Spośród pór roku najbardziej lubię jesień.
składnia:
kolokacje: (1.1) jesienią/na jesieni[1]
synonimy:
wyrazy pokrewne: przym. jesienny
związki frazeologiczne: jesień życia
etymologia:
uwagi: zobacz też: przedwiośnie ~ wiosna ~ lato ~ przedzimie ~ zima tłumaczenia:
- albański: (1.1) vjeshtë
- angielski: (1.1) bryt. autumn, amer. fall
- arabski: (1.1) خريف (kharif)
- baskijski: (1.1) udazken
- białoruski: (1.1) восень f
- bretoński: (1.1) diskar-amzer m
- bułgarski: (1.1) есен f
- chiński: (1.1) 秋 (qiū)
- chorwacki: (1.1) jesen f
- czeski: (1.1) podzim m
- dolnołużycki: (1.1) nazyma f, nazymje n
- duński: (1.1) efterår n
- esperanto: (1.1) aŭtuno
- estoński: (1.1) sügis
- fiński: (1.1) syksy
- francuski: (1.1) automne m
- fryzyjski: (1.1) hjest
- grecki: (1.1) φθινόπωρο n
- guarani: (1.1) araroguekúi
- hebrajski: (1.1) סתיו (staw)
- hiszpański: (1.1) otoño m
- holenderski: (1.1) herfst m
- indonezyjski: (1.1) musim gugur
- interlingua: (1.1) autumno
- islandzki: (1.1) haust n
- japoński: (1.1) 秋 (あき, aki)
- jidysz: (1.1) האַרבסט (horbst); יעשען (jeszen); אָסיען m (osjen)
- kaszubski: (1.1) jeséń
- koreański: (1.1) 가을 (gaeul)
- mandżurski: (1.1) (bolori)
- maoryski: (1.1) ngahuru
- niemiecki: (1.1) Herbst m
- norweski (bokmål): (1.1) høst m
- norweski (nynorsk): (1.1) haust m
- portugalski: (1.1) outono m
- rosyjski: (1.1) осень
- rumuński: (1.1) toamnă f
- słowacki: (1.1) jeseň
- szwedzki: (1.1) höst
- ukraiński: (1.1) осінь f
- walijski: (1.1) hydref
- węgierski: (1.1) ősz
- wilamowski: (1.1) hiewyst
- włoski: (1.1) autunno m
źródła:
- ↑ latem, czyli w lecie w: Poradnia językowa PWN.
