bycie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bycie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbɨʨ̑ɛ], AS[byće], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas.  od: być (nazwa czynności)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Rzekomo bycie uczciwym popłaca.
(1.1) Masz oczy marzące, i styl bycia luźny. / Na pozór łagodny, okrutny jesteś i próżny.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) styl / sztuka / sposób / radość / plusy / minusy bycia kimś (jakimś) • rezygnować / zrezygnować z bycia kimś • bycie lepszym / gorszym / …
synonimy:
(1.1) bytność
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  obycie n , byt m , pobytówka f , niebyt m , bywalec m 
czas.  być / bywać, pobyć, ubyć / ubywać, odbyć / odbywać, zbyć / zbywać, nabyć / nabywać, wybyć / wybywać, przybyć / przybywać, obyć się, wyzbyć / wyzbywać
przym.  bytowy, pobytowy
związki frazeologiczne:
bycie sobą
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Olga Jackowska piosenka To tylko tango z repertuaru grupy Maanam