dokuczać
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dokuczać (język polski)
- znaczenia:
czasownik
- odmiana:
- (1.1) dokucz|ać, koniugacja I; aspekt dokonany dokuczyć
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. dokuczliwy
- rzecz. dokuczanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) annoy, bother
- francuski: (1.1) agacer, vexer, importuner
- hiszpański: (1.1) fastidiar, molestar
- jidysz: (1.1) דערקוטשען (derkuczen)
- niemiecki: (1.1) ärgern, quälen
- rosyjski: (1.1) досаждать, донимать
- włoski: (1.1) infastidire, molestare, dar fastidio
- źródła:
