zbrodnia
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] zbrodnia (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1-2) lp zbrodni|a, ~, ~, ~ę, ~ą, ~, ~o; lm ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.1) Zbrodnia to niesłychana - pani zabija pana. (Adam Mickiewicz)
- (1.2) Zniszczenie jedynej kopii tego dokumentu byłoby zbrodnią!
składnia:
kolokacje: straszna ~; ~ ludobójstwa; dokonać zbrodni
synonimy: (1.1) przestępstwo
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. zbrodniczy; rzecz. zbrodniarz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) crime
- arabski: (1.1) جريمة (jarīma)
- chorwacki: (1.1) zločin m
- duński: (1.1) forbrydelse w
- fiński: (1.1) rikos
- francuski: (1.1) crime m, délit m
- grecki: (1.1) έγκλημα n
- hebrajski: (1.1) פשע
- hiszpański: (1.1) crimen m
- irlandzki: (1.1) coir
- islandzki: (1.1) glæpur
- japoński: (1.1) 犯罪 (はんざい)
- łaciński: (1.1) facinus, scelus
- niemiecki: (1.1) Verbrechen n
- portugalski: (1.1) crime m
- rosyjski: (1.1) преступление n
- slovio: (1.1) zlocxin/злочин
- szwedzki: (1.1) förbrytelse w, brott n
- włoski: (1.1) reato, delitto