remis
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] remis (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta[1]
- (1.2) odłożenie sprawy do innego sądu lub na inne jego posiedzenie[2]
- (1.3) hand. dozwolone przedłużenie terminu wypłaty, zwolnienie z długu[2]
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik remis remisy[1] dopełniacz remisu[1] remisów celownik remisowi remisom biernik remis remisy narzędnik remisem remisami miejscownik remisie remisach wołacz remisie remisy
- przykłady:
- (1.1) Aby przejść do następnej rundy, muszą wywalczyć w tym meczu przynajmniej remis.
- (1.1) Mecz zakończył się niewygodnym dla obu stron remisem 1:1 (= jeden do jednego).
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. przest. remisja, remisowanie
- czas.: ndk. remisować, dk. zremisować
- przym. remisowy
- przysł. remisowo
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) słownik języka polskiego J. Karłowicza, A. Kryńskiego i W. Niedźwiedzkiego podaje znaczenie remisu jako wyniku jedynie w szachach i kartach, pomijając przy tym inne gry czy dyscypliny sportowe
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) draw, sport tie, tie
- czeski: (1.1) remíza f, plichta f
- francuski: (1.1) match nul m
- hiszpański: (1.1) empate m
- niemiecki: (1.1) Remis n, Unentschieden n
- nowogrecki: (1.1) ισοπαλία f
- włoski: (1.1) pareggio m
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 hasło remis w: Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańko, s. 1080, Warszawa, PWN, 2008. ISBN 978-83-01-14455-5.
- ↑ 2,0 2,1 hasło remis w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. V, s. 512, Warszawa 1900–1927.
