kondygnacja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kondygnacja (język polski)
- wymowa:
- wymowa, IPA: [ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja], AS: [kõndygnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kondygnacja kondygnacje dopełniacz kondygnacji kondygnacji celownik kondygnacji kondygnacjom biernik kondygnację kondygnacje narzędnik kondygnacją kondygnacjami miejscownik kondygnacji kondygnacjach wołacz kondygnacjo kondygnacje
- przykłady:
- (1.1) Na każdej kondygnacji będą trzy mieszkania.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) piętro
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) floor
- arabski: (1.1) طابق
- bośniacki: (1.1) sprat m
- chorwacki: (1.1) kat m
- czeski: (1.1) patro, podlaží n
- duński: (1.1) etage w, sal n
- fiński: (1.1) kerros
- francuski: (1.1) étage f
- hiszpański: (1.1) piso m, planta f
- holenderski: (1.1) etage, verdieping
- niemiecki: (1.1) Etage f, Geschoß n
- rosyjski: (1.1) этаж (etáž) m
- słoweński: (1.1) nadstropje n
- szwedzki: (1.1) våning w
- węgierski: (1.1) emelet
- włoski: (1.1) piano m
- źródła:
