przewaga

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

przewaga (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɛˈvaɡa], AS[pševaga], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W 1939 roku Niemcy dysponowały znaczną przewagą militarną w stosunku do Polski.
składnia:
(1.1) przewaga w + Ms.  • przewaga nad + Ms. 
kolokacje:
(1.1) przewaga konkurencyjna / technologiczna / przemysłowa / gospodarcza / naukowa / finansowa / cywilizacyjna / ludnościowa / demograficznamieć / osiągnąć / osiągać / tracić / stracić przewagę • przewaga liczebna / ilościowa / procentowa / jakościowa • przewaga względna / bezwzględna / absolutna / minimalnawykorzystać przewagę • nadużyć przewagi • teoria przewagi komparatywnejprzewaga libelli • przewaga materialna / pozycyjna / strategiczna
synonimy:
(1.1) dominacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  waga f , odwaga f , odważnik m , ważenie n 
czas.  przeważać, przeważyć, ważyć
przysł.  przeważnie, przeważająco
związki frazeologiczne:
przewaga formy nad treściąprzewaga świąt Bożego Narodzenia nad świętami Wielkiej Nocy
etymologia:
(1.1) pol.  prze- + waga
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
hasło przewaga w: SJP.pl.