przewaga

przewaga (język polski)

wymowa:

IPA: [pʃɛˈvaɡa], AS: [pševaga], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przewaga	przewagi
dopełniacz	przewagi	przewag
celownik	przewadze	przewagom
biernik	przewagę	przewagi
narzędnik	przewagą	przewagami
miejscownik	przewadze	przewagach
wołacz	przewago	przewagi

przykłady:

(1.1) W 1939 roku Niemcy dysponowały znaczną przewagą militarną w stosunku do Polski.

składnia:

(1.1) przewaga w + Ms. miejscownik • przewaga nad + Ms. miejscownik

kolokacje:

(1.1) przewaga konkurencyjna / technologiczna / przemysłowa / gospodarcza / naukowa / finansowa / cywilizacyjna / ludnościowa / demograficzna • mieć / osiągnąć / osiągać / tracić / stracić przewagę • przewaga liczebna / ilościowa / procentowa / jakościowa • przewaga względna / bezwzględna / absolutna / minimalna • wykorzystać przewagę • nadużyć przewagi • teoria przewagi komparatywnej • przewaga libelli • przewaga materialna / pozycyjna / strategiczna

synonimy:

(1.1) dominacja

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik waga f rodzaj żeński, odwaga f rodzaj żeński, odważnik m rodzaj męski, ważenie n rodzaj nijaki

czas. czasownik przeważać, przeważyć, ważyć

przysł. przysłówek przeważnie, przeważająco

związki frazeologiczne:

przewaga formy nad treścią • przewaga świąt Bożego Narodzenia nad świętami Wielkiej Nocy

etymologia:

(1.1) pol. polski prze- + waga

uwagi:

tłumaczenia:

• nowogrecki: (1.1) υπεροχή f rodzaj żeński

źródła:

hasło przewaga w: sjp.pl.