święty

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

święty (język polski) [edytuj]

święty (1.1) Jakub przedstawiony na ikonie
wymowa:
IPA[ˈɕfʲjɛ̃ntɨ], AS[śfʹi ̯nty], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. nazal. asynch. ę  i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) o osobach uznany przez Kościół za godny kultu; zob.  też święty w Wikipedii
(1.2) o rzeczach godny kultu religijnego
(1.3) pot. , iron.  bez winy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) mężczyzna święty w znaczeniu (1.1)
odmiana:
(1.1-3)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Święta Cecylia jest patronką muzyki kościelnej.
(1.2) W Kościele wiszą święte obrazy.
(1.3) Ty wcale nie jesteś taki święty, też rzucałeś kamieniami w moje okna.
(2.1) Leksykon zawiera hagiografie wszystkich świętych.
składnia:
kolokacje:
świętokradztwoświętokradczyświętokradzkiświętokradczoświętokradzkoświętokradca
(1.1) święty MikołajDuch ŚwiętyTrójca ŚwiętaŚwięta Rodzina
(1.2) dzień świętyPismo Święte
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  święto n , święta f , świętowanie n , świętość f , świątynia f , świątek m , świętoszek m , święcone n , święconka f 
czas.  święcić, świętować
związki frazeologiczne:
Ziemia ŚwiętaOjciec ŚwiętyWszystkich Świętychświęta wojnaświęta krowaświęty lej
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: