fajny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

fajny (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [ˈfajnɨ], AS: [fai ̯ny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu: ciekawy, interesujący, świetny
(1.2) reg. pozn.  ładny
odmiana:
(1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
m.-os. /mzw  mrz  f  n  m.-os.  nm.-os. 
mianownik fajny fajna fajne fajni fajne
dopełniacz fajnego fajnej fajnego fajnych
celownik fajnemu fajnej fajnemu fajnym
biernik fajnego fajny fajną fajne fajnych fajne
narzędnik fajnym fajną fajnym fajnymi
miejscownik fajnym fajnej fajnym fajnych
wołacz fajny fajna fajne fajni fajne
przykłady:
(1.1) Artur ma fajny samochód.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bajeczny, błogi, kapitalny, lekki, miły, przyjemny, rozkoszny, słodki, super, bajerancki, bombowy, byczy, fajowy, klawy, kultowy, morowy, odjazdowy, odlotowy, superowy, szałowy, wdechowy, wyczesany, wypasiony, wystrzałowy
antonimy:
(1.1) słaby, kiepski, cienki, zły, marny, wulg.  chujowy
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jid.  פֿײַן ← niem.  fein
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ładny
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=fajny&oldid=2901550”