przyjęcie

przyjęcie (język polski)

dziecięce przyjęcie (1.2) urodzinowe

wymowa:

IPA: [pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ], AS: [pšyi ̯ė̃ńće], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzeczownik odczasownikowy od przyjąć

(1.2) uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji

(1.3) reakcja na coś lub na kogoś

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przyjęcie	przyjęcia
dopełniacz	przyjęcia	przyjęć
celownik	przyjęciu	przyjęciom
biernik	przyjęcie	przyjęcia
narzędnik	przyjęciem	przyjęciami
miejscownik	przyjęciu	przyjęciach
wołacz	przyjęcie	przyjęcia

przykłady:

(1.2) Poszłam na łatwiznę i na jutrzejsze przyjęcie zamówiłam catering.

(1.3) […] dokument spotkał się z ciepłym przyjęciem - towarzyszyły mu okrzyki i owacje na stojąco. (Eric Steven Raymond: Zemsta hakerów)

składnia:

kolokacje:

(1.1) izba przyjęć • godziny przyjęć

(1.2) organizować ~a

(1.3) ciepłe/chłodne/życzliwe ~e

synonimy:

(1.2) bankiet, gala, impreza, raut

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) przym. przymiotnik przyjęty; rzecz. rzeczownik przyjmowanie; zdrobn. zdrobniale przyjątko; czas. czasownik przyjmować ndk. aspekt niedokonany, przyjąć dk. aspekt dokonany

związki frazeologiczne:

wydać przyjęcie • przyjęcie na słodko

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) acceptance; (1.2) party, reception
• arabski: (1.2) حفلة f rodzaj żeński, مأدبة f rodzaj żeński
• czeski: přijetí n rodzaj nijaki
• francuski: (1.2) fête f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.2) selskap n rodzaj nijaki

źródła: