cień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: cien

cień (język polski)[edytuj]

cień (1.1) człowieka
w cieniu (1.1)
cień (1.2)
cienie (1.3)
światło i cień (1.4)
cień (1.7) żaglowca
wymowa:
IPA[ʨ̑ɛ̇̃ɲ], AS[ćė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony; zob.  też cień w Wikipedii
(1.2) makijaż na powiece; zob. : cień do powiek
(1.3) farba kosmetyczna do makijażu na powiece
(1.4) fot. , szt.  ciemna plama będąca w kontraście do jasnych plam barwnych
(1.6) przen. , książk.  zjawa, duch zmarłego
(1.7) przen.  podejrzenie co do czyjejś porządności, uczciwości, itp.
(1.8) przen.  mała oznaka czegoś
(1.9) słabo widoczny zarys postaci lub przedmiotu
odmiana:
(1.1-9)
przykłady:
(1.1) Znużony próżnym szukaniem i zmęczony chodzeniem, usiadłem w cieniu skały wypocząć.[1]
(1.5) Chociaż cienie zbrodniarzy nawet w zagrobowym życiu dopuszczają się występków i ostatecznie gubią i siebie, i zawartą w nich iskrę bożą.[2]
(1.6) Niedawny skandal rzuca cień na jego reputację.
(1.7) Gdybym miał chociaż cień nadziei na awans, to pojechałbym na to szkolenie do Suwałk.
składnia:
kolokacje:
(1.1) teatr cienirzucać cień • półcieńpodcieńświatłocień
(1.7) cień wątpliwości / podejrzenia
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cienistość f 
czas.  cieniować, pocieniować, zacieniać
przym.  cienisty, cieniowany
związki frazeologiczne:
bać się własnego cieniabez cieniabyć cieniem samego siebiegabinet cienisnuć się za kimś jak cieńwychodzić z cieniabyć w cieniuteatr cienicień cieniausuwać coś w cieńusuwać się w cieńkrólestwo cienicień człowieka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: cień do powiek
źródła:
  1. Daniel Defoe: Przypadki Robinsona Cruzoe, tłum. Władysław Ludwik Anczyc
  2. Bolesław Prus: Faraon II/22