cień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: cien

cień (język polski)[edytuj]

cień (1.1) człowieka
w cieniu (1.1)
cień (1.2)
cienie (1.3)
światło i cień (1.4)
cień (1.7) żaglowca
wymowa:
IPA[ʨ̑ɛ̇̃ɲ], AS[ćė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony; zob. też cień w Wikipedii
(1.2) makijaż na powiece; zob.: cień do powiek
(1.3) farba kosmetyczna do makijażu na powiece
(1.4) fot., szt. ciemna plama będąca w kontraście do jasnych plam barwnych
(1.6) przen., książk. zjawa, duch zmarłego
(1.7) przen. podejrzenie co do czyjejś porządności, uczciwości, itp.
(1.8) przen. mała oznaka czegoś
(1.9) słabo widoczny zarys postaci lub przedmiotu
odmiana:
(1.1-9)
przykłady:
(1.1) Znużony próżnym szukaniem i zmęczony chodzeniem, usiadłem w cieniu skały wypocząć.[1]
(1.5) Chociaż cienie zbrodniarzy nawet w zagrobowym życiu dopuszczają się występków i ostatecznie gubią i siebie, i zawartą w nich iskrę bożą.[2]
(1.6) Niedawny skandal rzuca cień na jego reputację.
(1.7) Gdybym miał chociaż cień nadziei na awans, to pojechałbym na to szkolenie do Suwałk.
składnia:
kolokacje:
(1.1) teatr cienirzucać cień • półcieńpodcieńświatłocień
(1.7) cień wątpliwości / podejrzenia
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cienistość f
czas. cieniować, pocieniować, zacieniać
przym. cienisty, cieniowany
związki frazeologiczne:
bać się własnego cieniabez cieniabyć cieniem samego siebiegabinet cienisnuć się za kimś jak cieńwychodzić z cieniabyć w cieniuteatr cienicień cieniausuwać coś w cieńusuwać się w cieńkrólestwo cienicień człowieka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: cień do powiek
źródła:
  1. Daniel Defoe: Przypadki Robinsona Cruzoe, tłum. Władysław Ludwik Anczyc
  2. Bolesław Prus: Faraon II/22