cień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: cien

[edytuj] cień (język polski)

cień (1.1) człowieka
cień (1.2)
cień (1.7) żaglowca
wymowa:
IPA[ʨ̑ɛ̇̃ɲ], AS[ćė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony; zob.  też cień w Wikipedii
(1.2) makijaż na powiece; zob. : cień do powiek
(1.3) fot. , szt.  ciemna plama będąca w kontraście do jasnych plam barwnych
(1.4) zjawa, duch zmarłego
(1.5) przen.  podejrzenie co do czyjejś porządności, uczciwości, itp.
(1.6) przen.  mała oznaka czegoś
(1.7) słabo widoczny zarys postaci lub przedmiotu
odmiana:
(1.1-5)
(1.6)
przykłady:
(1.1) Znużony próżnym szukaniem i zmęczony chodzeniem, usiadłem w cieniu skały wypocząć. (Daniel Defoe: Przypadki Robinsona Cruzoe, tłum. Władysław Ludwik Anczyc)
(1.4) Chociaż cienie zbrodniarzy nawet w zagrobowym życiu dopuszczają się występków i ostatecznie gubią i siebie, i zawartą w nich iskrę bożą. (B. Prus: Faraon II/22)
(1.5) Niedawny skandal rzuca cień na jego reputację.
(1.6) Gdybym miał chociaż cień nadziei na awans, to pojechałbym na to szkolenie do Suwałk.
składnia:
kolokacje:
(1.1) teatr cienirzucać ~ • półcieńpodcieńświatłocień
(1.5) ~ wątpliwości/podejrzenia
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  cieniować
przym.  cienisty, cieniowany
związki frazeologiczne:
bać się własnego cieniabez cieniabyć cieniem samego siebiegabinet cienisnuć się za kimś jak cieńwychodzić z cieniabyć w cieniuteatr cienicień cieniausuwać coś w cieńusuwać się w cieńkrólestwo cienicień człowieka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: cień do powiek
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach