promień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] promień (język polski)

promień (1.2)


wymowa: IPA: [ˈprɔmʲeɲ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wiązka światła wychodząca ze źródła światła
(1.2) mat.  odcinek łączący środek koła z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka; zob.  też promień w Wikipedii
(1.3) fiz.  strumień cząstek emitowanych przez ciała

odmiana: (1.1-3) lp  promień, promieni|a, ~owi, promień, ~em, ~u; lm  ~e, ~, ~ami, ~e, ~ach, ~ami
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ słońca; ~e słoneczne; ~e nadfioletowe/niewidzialne/podczerwone/ultrafioletowe; (1.2) ~ koła, ~ wodzący, ~ skrętu
synonimy: (1.1) snop, wiązka
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  promieniowanie, promieniotwórczość; czas.  promieniować; przym.  promieniowy, promienisty, promienny, promieniotwórczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

W innych językach