promień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] promień (język polski)

promień (1.1) słońca
promienie (1.1) światła
promień (1.2) koła
wymowa:
IPA[ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ], AS[prõmʹi ̯ė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wiązka światła wychodząca ze źródła światła; zob.  też promień świetlny w Wikipedii
(1.2) mat.  odcinek łączący środek koła z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka; zob.  też promień (geometria) w Wikipedii
(1.3) fiz.  strumień cząstek emitowanych przez ciała
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Piaszczystą dróżką w promieniach słonka poszły na spacer małe stworzonka - tłusty pędraczek, czarny robaczek, czerwona mrówka, żółty cytrynek, biały bielinek i boża krówka, zielona żabka i żabki babka, włochata liszka, mała biedronka, pasiasta stonka i polna myszka.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) promień słońca • promienie słoneczne / nadfioletowe / niewidzialne / podczerwone / ultrafioletowe
(1.2) promień koła / skrętupromień wodzący
synonimy:
(1.1) snop, wiązka
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  promieniowanie n , promieniotwórczość f 
czas.  promieniować ndk. 
przym.  promieniowy, promienisty, promienny, promieniotwórczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob.  też promień w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. M. Strzałkowska: Wiosenny spacer
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach