cebula

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: cëbùlačebula

cebula (język polski)[edytuj]

cebule (1.1)
cebule (1.2)
cebule (1.3)
cebula (1.4)
cebula (1.5)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ʦ̑ɛˈbula], AS[cebula]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. , pot.  cebula jadalna, Allium cepa L.[1], roślin warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach; zob.  też cebula zwyczajna w Wikipedii
(1.2) kulin.  jarzyna z rośliny (1.1)
(1.3) bot.  część rośliny, przekształcony podziemny pęd o funkcji spichrzowej i przetrwalnikowej; zob.  też cebula (botanika) w Wikipedii
(1.4) archit.  przedmiot (zwłaszcza kopuła budynku) przypominający kształtem cebulę (1.1)
(1.5) pot.  staroświecki zegarek kieszonkowy, najczęściej z dewizką
(1.6) bot.  zob. : cebula morska
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.2) Drobno posiekaną cebulę usmażyć na złoty kolor.
(1.3) Chciałabym posadzić cebule tulipanów na działce.
(1.4) W oddali widać było cebule cerkwi.
(1.5) Wuj wyjął z kieszonki zegarek, wielką cebulę na złotym łańcuszku.
składnia:
kolokacje:
(1.2) kroić / smażyć / zeszklić cebulę
(1.3) cebula tulipana / lilii / hiacynta / …
(1.4) cebule cerkwi
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.5) zegarek
hiponimy:
(1.2) dymka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cebularz m , cebulowa f , cebulica f , Cebulówka f 
zdrobn.  cebulka f 
przym.  cebulowy, cebulasty, cebulkowaty, cebulkowy, cebulowaty
związki frazeologiczne:
cebula jak w Bełżycachgdyby nie cebule i banie, to by zdechli urzędowianiebrzydzi się jak Żyd cebulądorodny jak cebula z Korczewiawlazł na gruszkę, trząsł pietruszkę, a cebula leciałaubierać się na cebulę
etymologia:
(1.1-2) śwn.  Zibelle, Zebulle, niem.  Zwiebel[2] < łac. [3]
(1.3-5) od (1.1-2)
uwagi:
zob.  też cebula w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  też Allium cepa w katalogu gatunków
  2. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 43, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  3. Danuta Buttler, Halina Satkiewicz, Język i my, wydanie I, WSiP, Warszawa 1990, s. 35.