cebula

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: cëbùlačebula

cebula (język polski) [edytuj]

cebula (1.1)
cebule (1.2)
cebula (1.3)
cebula (1.4)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ʦ̑ɛˈbula], AS[cebula]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot.  grupa kilku roślin warzywnych z rodzaju czosnek o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach; zob.  też cebula w Wikipedii
(1.2) część rośliny, przekształcony podziemny pęd o funkcji spichrzowej i przetrwalnikowej; zob.  też cebula w Wikipedii
(1.3) przedmiot (zwłaszcza kopuła budynku) przypominający kształtem cebulę (1.1)
(1.4) pot.  staroświecki zegarek kieszonkowy, najczęściej z dewizką
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Drobno posiekaną cebulę usmażyć na złoty kolor.
(1.2) Chciałabym posadzić cebule tulipanów na działce.
(1.3) W oddali widać było cebule cerkwi.
(1.4) Wuj wyjął z kieszonki zegarek, wielką cebulę na złotym łańcuszku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kroić/smażyć/zeszklić cebulę
(1.2) cebula tulipana/lilii/hiacynta/…
(1.3) cebule cerkwi
synonimy:
(1.4) zegarek
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cebularz; zdrobn.  cebulka
przym.  cebulowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn.  Zibelle, Zebulle, niem.  Zwiebel[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 43, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.