cebula
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] cebula (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) roślina warzywna o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach; zob. też cebula w Wikipedii
- (1.2) część rośliny, przekształcony podziemny pęd o funkcji spichrzowej i przetrwalnikowej; zob. też cebula w Wikipedii
- (1.3) przedmiot (zwłaszcza kopuła budynku) przypominający kształtem cebulę (1.1)
- (1.4) pot. staroświecki zegarek kieszonkowy, najczęściej z dewizką
odmiana: (1) lp cebul|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm cebul|e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:
- (1.1) Drobno posiekaną cebulę usmażyć na złoty kolor.
- (1.2) Chciałabym posadzić cebule tulipanów na działce.
- (1.3) W oddali widać było cebule cerkwi.
- (1.4) Wuj wyjął z kieszonki zegarek, wielką cebulę na złotym łańcuszku.
składnia:
kolokacje: (1.1) kroić/smażyć/zeszklić cebulę; (1.2) cebula tulipana/lilii/hiacynta/...; (1.3) cebule cerkwi
synonimy: (1.4) zegarek
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. cebularz; przym. cebulowy; zdrobn. cebulka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) onion; (1.2) bulb; (1.4) pocket watch
- chorwacki: (1.1) luk m
- czeski: (1.1) cibule
- dolnołużycki: (1.1) cybula f
- duński: (1.1) løg n
- esperanto: (1.1) bulbo
- francuski: (1.1) oignon m
- górnołużycki: (1.1) cybla f
- grecki: (1.1) κρεμμύδι n
- hebrajski: (1.1) בצל m (bacal)
- hiszpański: (1.1) cebolla f
- holenderski: (1.1) ui m
- interlingua: (1.1) cibolla
- islandzki: (1.1) laukur m
- jidysz: (1.1) ציבעלע f (cibele)
- niemiecki: (1.1) Zwiebel f
- norweski (bokmål): (1.1) løk m
- norweski (nynorsk): (1.1) lauk m, løk m
- rosyjski: (1.1) лук m, луковица f
- szwedzki: (1.1) lök w
- ukraiński: (1.1) цибуля, цибулина f
- włoski: (1.1) cipolla f
- węgierski: (1.1) hagyma

