cebula

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] cebula (język polski)

cebula (1.1)
cebula (1.3) na wieży
cebula (1.4) z dewizką


wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) roślina warzywna o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach; zob.  też cebula w Wikipedii
(1.2) część rośliny, przekształcony podziemny pęd o funkcji spichrzowej i przetrwalnikowej; zob.  też cebula w Wikipedii
(1.3) przedmiot (zwłaszcza kopuła budynku) przypominający kształtem cebulę (1.1)
(1.4) pot.  staroświecki zegarek kieszonkowy, najczęściej z dewizką

odmiana: (1) lp  cebul|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm  cebul|e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:

(1.1) Drobno posiekaną cebulę usmażyć na złoty kolor.
(1.2) Chciałabym posadzić cebule tulipanów na działce.
(1.3) W oddali widać było cebule cerkwi.
(1.4) Wuj wyjął z kieszonki zegarek, wielką cebulę na złotym łańcuszku.

składnia:
kolokacje: (1.1) kroić/smażyć/zeszklić cebulę; (1.2) cebula tulipana/lilii/hiacynta/...; (1.3) cebule cerkwi
synonimy: (1.4) zegarek
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  cebularz; przym.  cebulowy; zdrobn.  cebulka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia: