łokieć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] łokieć (język polski)
- wymowa:
- wymowa, IPA: [ˈwɔcɛ̇ʨ̑], AS: [u̯oḱėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łokieć łokcie dopełniacz łokcia łokci celownik łokciowi łokciom biernik łokieć łokcie narzędnik łokciem łokciami miejscownik łokciu łokciach wołacz łokciu łokcie
- przykłady:
- (1.1) By dostać się do autobusu, wbiła łokieć w bok wsiadającego współpasażera.
- (1.2) Strawę postawiono dwa łokcie od łożnicy i hrabina nie mogła jej dosięgnąć.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) rozpychać się łokciami
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) przym. łokciowy; rzecz. podłokietnik
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) elbow; (1.2) ell
- arabski: (1.1) كوع
- białoruski: (1.1) локаць m
- bretoński: (1.1) ilin m
- bułgarski: (1.1) лакът m
- chorwacki: (1.1) lakat
- czeski: (1.1) loket m
- dolnołużycki: (1.1) łokś m
- duński: (1.1) albue w; (1.2) alen w
- esperanto: (1.1) kubuto; (1.2) ulno
- estoński: (1.1) küünarnukk
- fiński: (1.1) kyynärpää
- francuski: (1.1) coude m
- górnołużycki: (1.1) łochć
- hebrajski: (1.1) מרפק
- hiszpański : (1.1) codo m
- holenderski: (1.1) elleboog m
- ido: (1.1) kudo
- indonezyjski: (1.1) sikut
- interlingua: (1.1) cubito
- islandzki: (1.1) olnbogi m
- japoński: (1.1) 肘/肱/臂 (hiji); (1.2) エル
- jidysz: (1.1) עלנבויגן m (elnbojgn)
- kataloński: (1.1) colze m
- kazachski: (1.1) шынтақ; (1.2) шынтақ
- koreański: (1.1) 팔꿈치
- łaciński: (1.1-2) cubitus m, cubitum n
- niemiecki: (1.1) Ellenbogen m, Ellbogen m; (1.2) Elle f
- norweski (bokmål): (1.1) albue m
- nowogrecki: (1.1) αγκώνας m
- portugalski: (1.1) cotovelo m
- pruski: (1.1) alkūns m
- rosyjski: (1.1) локоть
- słowacki: lakeť m
- szwedzki: (1.1) armbåge w; (1.2) aln w
- turecki: (1.1) dirsek
- węgierski: (1.1) könyök
- wilamowski: ełböga m
- włoski: (1.1) gomito m
- źródła:
