łokieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] łokieć (język polski)

łokieć (1.1)


wymowa: wymowa ?/i, IPA: [ˈwɔceʨ̑], AS: [u̯oḱėć], zjawiska fonetyczne: zmięk. • podw. art. 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat.  staw łączący ramię z przedramieniem
(1.2) dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra)

odmiana: lp  łok|ieć, ~cia, ~ciowi, ~ieć, ~ciem, ~ciu, ~ciu; lm  łokci|e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) By dostać się do autobusu, wbiła łokieć w bok wsiadającego współpasażera.
(1.2) Strawę postawiono dwa łokcie od łożnicy i hrabina nie mogła jej dosięgnąć.

składnia:
kolokacje: rozpychać się łokciami
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  łokciowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/%C5%82okie%C4%87”