hiacynt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
hiacynt (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach; zob. też hiacynt (roślina) w Wikipedii
- (1.2) pot. kwiat hiacynta (1.1)
- (1.3) miner. przezroczysta odmiana cyrkonu o barwie czerwonopomarańczowej, czerwonej, żółtej lub czerwonobrunatnej; zob. też hiacynt (minerał) w Wikipedii
- (1.4) pot. niewłaściwa, handlowa nazwa niektórych odmian szafiru, hessonitu, topazu, grossularu i spinelu, które przypominają hiacynt (1.3)
- (1.5) zob.: hiacynt wodny
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hiacynt hiacynty dopełniacz hiacynta / hiacyntu hiacyntów celownik hiacyntowi hiacyntom biernik hiacynt hiacynty narzędnik hiacyntem hiacyntami miejscownik hiacyncie hiacyntach wołacz hiacyncie hiacynty - (1.3-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hiacynt hiacynty dopełniacz hiacyntu hiacyntów celownik hiacyntowi hiacyntom biernik hiacynt hiacynty narzędnik hiacyntem hiacyntami miejscownik hiacyncie hiacyntach wołacz hiacyncie hiacynty
- przykłady:
- (1.1) Korzystne dla hiacyntów jest coroczne ich wykopywanie na początku lata i sadzenie jesienią w inne, żyzne miejsce.
- (1.2) Hiacynt jest ulubionym kwiatem mojej mamy.
- (1.3) Hiacynt to bardzo rzadki minerał kolekcjonerski i cenny kamień jubilerski.
- (1.4) Kupiłam sobie tanią broszkę z hiacyntem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) hiacynt wschodni • cebula / głąbik / liść / kwiat hiacynta • zapach hiacyntów • hiacynt kiełkuje / wschodzi / rośnie / wyrasta / rozwijać się / kwitnie / przekwita / owocuje / zamiera / usycha / zimuje / choruje / gnije • sadzić / przesadzać / rozsadzać / siać / uprawiać hiacynty • rabatka / klomb / doniczka / skrzynka z hiacyntami • uprawa / pole hiacyntów
- (1.2) zrywać hiacynty • bukiet / wiązanka hiacyntów • wstawić hiacynty do wazonu / do wody • hiacynty trzymają się / więdną
- (1.3-4) znajdować / zbierać / pozyskiwać hiacynty • szlifować / obrabiać / oprawiać hiacynt • biżuteria / pierścień / broszka / wisiorek / … z hiacyntem
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Hiacynt m, Hiakintos m, Hiacynta f, Jacenty m, Jacek m, Jacuś m, jacynt m, jacynkt m
- przym. hiacyntowy, Jackowy
- związki frazeologiczne:
- hiacynt kalifornijski • hiacynt letni • hiacynt wodny
- etymologia:
- (1.1-2) łac. hyacinthos < gr. ὑάκινθος; starogreckie słowo jest jednym z nielicznych reliktów językowych pozostałych po Pelazgach, pierwotnych mieszkańcach Grecji zamieszkujących ten kraj w epoce kamiennej ok. 6000-3000 p.n.e., a wypartych przez ludy indoeuropejskie i przodków współczesnych Greków, którzy stanowili wówczas ludność napływową[1]
- (1.3) od (1.1)
- (1.4) od (1.3)
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) hyacinth; (1.2) jacinth
- armeński: (1.1) հակինթ m (hakint’)
- bośniacki: (1.1) zumbul m
- bułgarski: (1.1) зюмбюл m
- chiński: (1.1) 红锆石; (1.3) 红锆石
- czeski: (1.1) hyacint m
- esperanto: (1.1) hiacinto
- estoński: (1.1) hüatsint
- fiński: (1.1) hyasintti
- francuski: (1.1) jacinthe f, hyacinthe f; (1.3) hyacinthe f
- galicyjski: (1.1) xacinto
- hebrajski: (1.1) יקינתון m
- hiszpański: (1.1) jacinto m
- holenderski: (1.1) hyacint f
- ido: (1.1) hiacinto; (1.3) hiacinto
- interlingua: (1.1) hyacintho
- kataloński: (1.1) jacint
- kurdyjski: (1.1) simbil, sumbul
- łaciński: (1.1) hyacinthus m, hyacinthos m
- niemiecki: (1.1) Hyazinthe f
- nowogrecki: (1.1) υάκινθος m, ζουμπούλι n
- perski: (1.1) سنبل (sombol)
- portugalski: (1.1) jacinto m
- rosyjski: (1.1-3) гиацинт m
- rumuński: (1.1) zambilă f, iacint m, reg. floarea-viorelei, acintuș
- serbski: (1.1) zumbul m / зумбул m
- starogrecki: (1.1-2) ὑάκινθος m
- szwedzki: (1.1,3) hyacint w
- turecki: (1.1) sümbül
- ukraiński: (1.1) гіацинт
- węgierski: (1.1) jácint
- włoski: (1.1) giacinto m
- źródła:
- ↑ Wiesława Rusin Grecja, Wydawnictwo Pascal, Bielsko-Biała 2007, ISBN 978-83-7304-753-2, s. 28
