głupiec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: głupieć

głupiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɡwupʲjɛʦ̑], AS[gu̯upʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna
(1.2) daw., przest. osoba ograniczona intelektualnie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Odezwałem się nie w porę i wyszedłem na głupca.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) abderyta, bałwan, bezmózgowiec, bęcwał, cep, ciumrok, ciućmok, chomąt, cymbał, ćwierćinteligent, debil, dureń, faja, frajer, fiksat, fujara, gamoń, gap, głupek, głuptas, grzmot, idiota, imbecyl, kretyn, matoł, młotek, pacan, poplątaniec, półgłówek, przygłup, psychol, pustak, świrus, tępak, tuman, tłumok, barani łeb, zakuty łeb, kapuściany łeb, głąb kapuściany
antonimy:
(1.1) mędrzec, chodząca encyklopedia, alfa i omega; pot. jajogłowy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. głupek m.-os., głupota f, głupstwo n, głupawka f
zgrub. głupol m.-os.
czas. głupieć ndk., zgłupieć dk.
przym. głupi
zdrobn. głupiutki
przysł. głupio
związki frazeologiczne:
ciężki głupiecgłupiec do kwadratunikczemny głupiecrobić głupca (z kogoś)
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: