wuj
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wuj (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1) lp wuj, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u, ~u; lm ~owie, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~owie przykłady:
- (1.1) Rodzony brat matki jest wujem, żona jego wujenką czyli wujną, syn bratem, córka siostrą rodzono-wujeczną. (Z. Gloger: Encyklopedia staropolska)
- (1.1) Dziwny człek jest pan Zagłoba, bo on mu wcale wujem ni krewnym nie był, a przecie inny by po synu tak nie desperował... (H. Sienkiewicz: Potop)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) wujek, reg. wujo; (1.2) przedwieć, wujeczny dziadek
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. wujek, wujko, wujo, wujostwo, wujowie, wujaszek, wujcio, wujenka, wujanka, wujna, wujka, wujeneczka, wujeczny, wujeczna; przym. wujkowy, wujowski, wujowy, wujaszkowy, wujeczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → wujek
