wuj

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wuj (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vuj], AS[vui ̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zob. : wujek
(1.2) zob. : stary wuj
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Rodzony brat matki jest wujem, żona jego wujenką czyli wujną, syn bratem, córka siostrą rodzono-wujeczną. (Z. Gloger: Encyklopedia staropolska)
(1.1) Dziwny człek jest pan Zagłoba, bo on mu wcale wujem ni krewnym nie był, a przecie inny by po synu tak nie desperował (H. Sienkiewicz: Potop)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wujek, reg.  wujo
(1.2) przedwieć, wujeczny dziadek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wujek m , wujko m , wujo m , wujostwo m , wujowie m.-os. , wujaszek m , wujcio m , wujenka f , wujanka f , wujna f , wujka f , wujeneczka f , wujeczny m , wujeczna f 
przym.  wujkowy, wujowski, wujowy, wujaszkowy, wujeczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wujek
źródła: