kolano
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kolano (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) anat. największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę; zob. też staw kolanowy w Wikipedii
- (1.2) miejsce w którym koryto rzeki silnie zakręca
- (1.3) techn. wygięty element rury łączący dwa odcinki rurociągu
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kolano kolana dopełniacz kolana kolanach celownik kolanu kolanom biernik kolano kolana narzędnik kolanem kolanami miejscownik kolanie kolanach wołacz kolanie kolana
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) klęczeć na kolanach • upaść / paść na kolana • klęknąć / uklęknąć na kolano • modlić się na kolanach • iść / pójść na kolanach • zedrzeć / zdzierać kolana • łysy jak kolano • łapać za kolano
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. podkolanówka f, nakolannik m, kolanowiec m
- przym. kolanowy
- związki frazeologiczne:
- (1.1) na kolanach • po kolana • rzucić kogoś na kolana • robić coś na kolanie • mieć wodę w kolanie
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) knee
- arabski: (1.1) ركبة f
- białoruski: (1.1) калена n
- chorwacki: (1.1) koljeno n
- czeski: (1.1) koleno n
- dolnołużycki: (1.1) kóleno n
- duński: (1.1) knæ n
- esperanto: (1.1) genuo, genu
- francuski: (1.1) genou m
- górnołużycki: (1.1) koleno n
- hiszpański: (1.1) rodilla f
- holenderski: (1.1) knie f
- islandzki: (1.1) hné n, kné n
- japoński: (1.1) 膝 (ひざ)
- łaciński: (1.1) genu n
- niemiecki: (1.1) Knie n
- nowogrecki: (1.1) γόνατο n
- rosyjski: (1.1) колено n
- rumuński: (1.1) genunchi m
- slovio: (1.1) koleno (колено)
- słowacki: (1.1) koleno
- suahili: (1.1) goti
- szwedzki: (1.1) knä n
- tatarski: (1.1) tez
- ukraiński: (1.1) коліно n
- węgierski: (1.1) térd
- włoski: (1.1) ginocchio m
- źródła:
