liść
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] liść (język polski)
wymowa: IPA: [liɕʨ] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu; zob. też liść w Wikipedii
- (1.2) inform. węzeł drzewa, który nie posiada potomków
- (1.3) pot. uderzenie otwartą dłonią w twarz
odmiana: (1.1-2) lp liś|ć, ~cia, ~ciowi, ~ć, ~ciem, ~ciu, ~ciu; lm ~cie, ~ci, ~ciom, ~cie, ~ciami, ~ciach, ~cie przykłady:
- (1.1) Z drzewa spadł już ostatni liść.
- (1.1) Liście traw dzielą się na pochwy i języczki.
- (1.2) W drzewie katalogów liściami są pliki.
składnia:
kolokacje: (1.1) liść bobkowy, liść laurowy
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. list; zdrobn. listek; przym. liściowy; rzecz. listowie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- abchaski: (1.1) абҕьы
- angielski: (1.1-2) leaf; (1.3) clip
- białoruski: (1.1) ліст m
- chorwacki: (1.1) list m
- dolnołużycki: (1.1) łopjeno n
- duński: (1.1) blad n
- fiński: (1.1) lehti
- francuski: (1.1) feuille f
- grecki: (1.1) φύλλο n
- hiszpański: (1.1) hoja f
- inuktitut: (1.1) ᐊᑭᕈᐊᕈᖅ
- islandzki: (1.1) blað n, lauf n
- jidysz: (1.1) בלאַט m/n (blat)
- łaciński: (1.1) folium
- niemiecki: (1.1) Blatt n
- rosyjski: (1.1) лист n
- szwedzki: (1.1) blad n, löv n
- węgierski: (1.1) falevél
- włoski: (1.1) foglia f
