wieża

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] wieża (język polski)

wieża (1.1)
wieża (1.2)
wieża (1.3)


wymowa: wymowa ?/i, IPA: [ˈvʲjɛʒa], AS: [vʹi ̯eža], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości; zob.  też wieża w Wikipedii
(1.2) szach.  figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach; zob.  też wieża (szachy) w Wikipedii
(1.3) element sprzętu grającego

odmiana: (1.1-2) lp  wież|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm  ~e, ~y, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Podobno o północy na wieży tego starego zamku pojawia się duch.
(1.2) Jednoczesny ruch królem i wieżą nazywa się roszadą.
(1.3) Kupiliśmy sobie nową wieżę stereo.

składnia:
kolokacje: (1.1) wieża obronna/telewizyjna/widokowa/kościoła/zamku/...; wieża spadochronowa, wieża ciśnień, wieża kontrolna; wejść na wieżę, zejść z wieży; (1.2) ruszyć się wieżą, zbić coś wieżą, zbić czymś wieżę, promować piona/pionka na wieżę; (1.3) wieża audio/stereo/hi-fi
synonimy: (1.1) baszta, minaret, słup
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  wieżowiec, wieżyczka; przym.  wieżowy
związki frazeologiczne: (1.1) wieża z kości słoniowej, wieża Babel
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach