okręt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] okręt (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa; zob. zobacz też okręt w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza okręt, ~u, okręcie, ~, ~em, okręcie, ~; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Okręt musi być dowodzony przez oficera marynarki.

składnia:
kolokacje: (1.1) okręt liniowy, okręt rakietowy, okręt desantowy, okręt lotniczy, okręt eskortowy, okręt flagowy, służyć na okręcie
synonimy: (1.1) statek, jednostka pływająca
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik okrętowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) warship
• francuski: (1.1) vaisseau m rodzaj męski, navire m rodzaj męski
• grecki: (1.1) πολεμικό πλοίο n rodzaj nijaki, πολεμικό n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) navío m rodzaj męski, buque de guerra m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Kriegsschiff n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) (военный) корабль m rodzaj męski