okręt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

okręt (język polski)[edytuj]

(1.1) okręt
wymowa:
IPA[ˈɔkrɛ̃nt], AS[okrẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ę  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa; zob.  też okręt w Wikipedii
(1.2) duży statek morski
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Okręt musi być dowodzony przez oficera marynarki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) okręt liniowyokręt podwodnyokręt rakietowyokręt desantowyokręt lotniczyokręt eskortowyokręt flagowysłużyć na okręcie
synonimy:
(1.1) statek, jednostka pływająca
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  okrętowy
związki frazeologiczne:
uciekać jak szczur z tonącego okrętu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: