okręt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

okręt (język polski)[edytuj]

(1.1) okręt
wymowa:
IPA[ˈɔkrɛ̃nt], AS[okrẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa; zob. też okręt w Wikipedii
(1.2) duży statek morski[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Okręt musi być dowodzony przez oficera marynarki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) okręt liniowyokręt podwodnyokręt rakietowyokręt desantowyokręt lotniczyokręt eskortowyokręt flagowysłużyć na okręcie
synonimy:
(1.1) statek, jednostka pływająca
(1.2) statek; pot. łajba
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. okrętowy
związki frazeologiczne:
uciekać jak szczur z tonącego okrętu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło okręt w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.