podstawa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] podstawa (język polski)


wymowa: IPA: [pɔtˈstava]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) to, na czym coś stoi
(1.2) pewna zasada, baza teoretyczna
(1.3) tylko w lm podstawy → elementarna wiedza z danej dziedziny

odmiana: (1.1-2) lp podstaw|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~u; (1.3) blp; lm jak (1.1-2)
przykłady:

(1.1) Rzeźba stoi na marmurowej podstawie.
(1.2) Podstawą działania maszyny jest ruch obrotowy.
(1. ) Uczeń opanowuje podstawy matematyki.

składnia:
kolokacje: ~ prawna; dawać ~y do czegoś; na ~ie czegoś → bazować (opierać się) na czymś; budować, tworzyć od podstaw
synonimy: (1.1) fundament, podparcie, podpora, podłoże
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. podstawowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/podstawa”