elektroniczny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] elektroniczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ], AS: [elektrõńičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) związany z elektroniką, opierający się na elektronice
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik elektroniczny elektroniczna elektroniczne elektroniczni elektroniczne dopełniacz elektronicznego elektronicznej elektronicznego elektronicznych celownik elektronicznemu elektronicznej elektronicznemu elektronicznym biernik elektronicznego elektroniczny elektroniczną elektroniczne elektronicznych elektroniczne narzędnik elektronicznym elektroniczną elektronicznym elektronicznymi miejscownik elektronicznym elektronicznej elektronicznym elektronicznych wołacz elektroniczny elektroniczna elektroniczne elektroniczni elektroniczne
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) muzyka elektroniczna • poczta elektroniczna • przemysł elektroniczny
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. elektronika
- przym. elektryczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. electrinus z gr. ἤλεκτρον
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) electronic
- arabski: (1.1) إلكتروني
- fiński: (1.1) elektroninen
- francuski: (1.1) électronique
- hiszpański: (1.1) electrónico
- jidysz: (1.1) עלעקטראָניש (elektronisz)
- nowogrecki: (1.1) ηλεκτρονικός
- słowacki: (1.1) elektronický
- szwedzki: (1.1) elektronisk
- włoski: (1.1) elettronico
- źródła:
