baszta

baszta (język polski)

baszty (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbaʃta], AS: [bašta] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) podstawowy element fortyfikacji starożytnych i średniowiecznych mający postać wieży umieszczonej na linii murów obronnych, na ich narożach oraz obok bram, od XVI wieku zastępowana przez basteje; zob. zobacz też baszta w Wikipedii

(1.2) ściana boczna doku pływającego

(1.3) w ogrodach z XVII-XVIII wieku kolista altana zamykająca naroże żywopłotu lub szpaleru

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	baszta	baszty
dopełniacz	baszty	baszt
celownik	baszcie	basztom
biernik	basztę	baszty
narzędnik	basztą	basztami
miejscownik	baszcie	basztach
wołacz	baszto	baszty

przykłady:

(1.1) Podziemne kondygnacje baszt często były wykorzystywane jako więzienia.

(1.2) Baszta miała wysokość 5 metrów.

składnia:

kolokacje:

(1.1) baszta prochowa / więzienna • baszta okrągła / czworoboczna / ośmiokątna • baszta bramna / narożna

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik basztowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Bastei < czes. czeski baszta < łac. łacina bastia

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) wall tower
• holenderski: (1.1) waltoren, muurtoren
• niemiecki: (1.1) Wehrturm
• węgierski: (1.1) bástya

źródła: