czwartek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] czwartek (język polski)


wymowa: IPA: /tʃfartɛk/ posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) czwarty dzień tygodnia

odmiana: (1.1) lp czwart|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku; lm ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki
przykłady:

(1.1) W czwartek biuro jest czynne do godziny 18.

składnia:
kolokacje: (1.1) we/co czwartek; dziś jest czwartek
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. czwartkowy
związki frazeologiczne: (1.1) Wielki Czwartek, Tłusty Czwartek
etymologia: (1.1) od czwarty
uwagi: zobacz też: poniedziałek ~ wtorek ~ środa ~ czwartek ~ piątek ~ sobota ~ niedziela
tłumaczenia: