czwartek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

czwartek (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʧ̑fartɛk], AS[čfartek], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) czwarty dzień tygodnia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W czwartek biuro jest czynne do godziny 18.
składnia:
kolokacje:
(1.1) we/co czwartek • dziś jest czwartek
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. czwartkowy
licz. czwarty, cztery
związki frazeologiczne:
Wielki Czwartektłusty czwartek
etymologia:
(1.1) pol. czwarty[1]
uwagi:
zobacz też: poniedziałekwtorekśrodaczwartekpiąteksobotaniedziela
tłumaczenia:
źródła:
  1. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 23.