poniedziałek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] poniedziałek (język polski)

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk], AS[põńėʒ́au̯ek], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pierwszy dzień tygodnia; zob.  też poniedziałek w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W poniedziałek idę do pracy na ósmą.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dziś jest/mamy poniedziałek
napisać/przygotować/przynieść coś na poniedziałek
odbywać się/przyjść w poniedziałek
od poniedziałku do wtorku/środy itd.
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  poniedziałkowy
związki frazeologiczne:
(1.1) szewski poniedziałeklany poniedziałekoblewany poniedziałek
etymologia:
(1.1) po + niedziela
uwagi:
zobacz też: poniedziałekwtorekśrodaczwartekpiąteksobotaniedziela
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach