poniedziałek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] poniedziałek (język polski)


wymowa: IPA: /pɔɲedʑawɛk/ wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pierwszy dzień tygodnia; zob.  też poniedziałek w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  poniedział|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm  ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) W poniedziałek idę do pracy na ósmą.

składnia:
kolokacje: (1.1) w poniedziałek; dziś jest poniedziałek
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  poniedziałkowy
związki frazeologiczne: (1.1) szewski poniedziałek, lany poniedziałek, oblewany poniedziałek
etymologia: (1.1) po + niedziela
uwagi: zobacz też: poniedziałek • wtorek • środa • czwartek • piątek • sobota • niedziela tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/poniedzia%C5%82ek”