ruta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: RutaRūta

ruta (język polski)[edytuj]

ruty (1.1)
wymowa:
IPA[ˈruta], AS[ruta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot.  Ruta[1], rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna
odmiana:
(1.1) [2]
przykłady:
(1.1) Własności lecznicze ruty znane były już w starożytności, używano jej wówczas jako środka rozkurczowego i moczopędnego. (z Wikipedii)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrobn.  rutka
przym.  rutowy
związki frazeologiczne:
przest.  siać rutę
etymologia:
(1.1) łac.  ruta
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  też Ruta w katalogu gatunków
  2. hasło ruta w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

ruta (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA['r̄u.ta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) droga, szlak, kierunek
(1.2) trasa, marszruta
odmiana:
lm  rutas
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) camino, dirección, rumbo
(1.2) itinerario, trayecto
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc.  route
uwagi:
źródła:

ruta (język kaszubski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szyba
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

ruta (język łaciński)[edytuj]

flos rutae (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot.  ruta[1]

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) imiesłów czasu przeszłego strony biernej, M. , N. , W.  liczby pojedynczej, rodzaju żeńskiego od czasownika ruo
(2.2) imiesłów czasu przeszłego strony biernej, M. , B. , W.  liczby mnogiej rodzaju nijakiego od czasownika ruo
odmiana:
(1.1) rut|a, ~ae (deklinacja I)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. hasło ruta w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 548, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001, ISBN 978-83-7195-844-1.

ruta (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
(1) [²r'u:ta] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kratka, kwadrat[1]
(1.2) szyba w oknie[1]

czasownik

(2.1) kratkować[1]
odmiana:
(1.1-2) en ruta, rutan, rutor, rutorna
(2.1) att ruta, rutar, rutade, rutat, ruta!
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) vindruta
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 394, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.

ruta (język włoski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot.  (Ruta graveolens) ruta
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: