spódnica

spódnica (język polski)

skórzana spódnica (1.1)

wymowa:

IPA: [spudʲˈɲiʦ̑a], AS: [spudʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj ubrania kobiety; forma sukienki bez góry

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	spódnica	spódnice
dopełniacz	spódnicy	spódnic
celownik	spódnicy	spódnicom
biernik	spódnicę	spódnice
narzędnik	spódnicą	spódnicami
miejscownik	spódnicy	spódnicach
wołacz	spódnico	spódnice

przykłady:

(1.1) Ta spódnica jest ciasna i niewygodna.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik spodnie nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy lm liczba mnoga, spód mrz rodzaj męskorzeczowy, spódniczka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik spodni

związki frazeologiczne:

policjant w spódnicy

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) skirt
• arabski: (1.1) تنورة, egip. arab. język arabski używany w Egipcie جوب
• azerski: (1.1) kənar, sərhəd, yubka
• baskijski: (1.1) gona
• czeski: (1.1) sukně f rodzaj żeński
• esperanto: (1.1) jupo
• fiński: (1.1) hame
• francuski: (1.1) jupe f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) falda f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) pils n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) האַלב קליידל n rodzaj nijaki (halb klejdl)
• niemiecki: (1.1) Rock m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) φούστα f rodzaj żeński
• ormiański: (1.1) փեշ
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,    
• rosyjski: (1.1) юбка f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) kjol w rodzaj wspólny
• tajski: (1.1) กระโปรง
• wilamowski: (1.1) röök

źródła: