dziedziniec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

dziedziniec (język polski) [edytuj]

dziedziniec (1.1)
dziedziniec (1.1)
wymowa:
IPA: [ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩɲɛʦ̑], AS: [ʒ́ėʒ́ĩńec], zjawiska fonetyczne: zmięk. • podw. art. • nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków; zob.  też dziedziniec w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik dziedziniec dziedzińce
dopełniacz dziedzińca dziedzińców
celownik dziedzińcowi dziedzińcom
biernik dziedziniec dziedzińce
narzędnik dziedzińcem dziedzińcami
miejscownik dziedzińcu dziedzińcach
wołacz dziedzińcu dziedzińce
przykłady:
(1.1) Największy z dziedzińców Uniwersytetu Wileńskiego to Dziedziniec Wielki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=dziedziniec&oldid=3026172”