dziedziniec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dziedziniec (język polski)[edytuj]

dziedziniec (1.1)
dziedziniec (1.1)
wymowa:
IPA[ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩɲɛʦ̑], AS[ʒ́ėʒ́ĩńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków; zob. też dziedziniec w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Największy z dziedzińców Uniwersytetu Wileńskiego to Dziedziniec Wielki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: