smak
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] smak (język polski)
wymowa: IPA: /smak/ wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm; zob. też smak w Wikipedii
- (1.2) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
- (1.3) pot. gust
odmiana: (1) lp smak, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1) Florian pił tak dużo alkoholu, że stracił smak.
- (1.2) Ta potrawa ma kwaśny smak.
- (1.3) Ten kolekcjoner słynie z dobrego smaku i kupuje tylko najładniejsze obrazy.
składnia:
kolokacje: (1.1) mieć/stracić smak; czuły smak; (1.2) kwaśny/gorzki/słodki/słony smak; potrawa ma smak; smak mięty/pomarańczy/chleba/...; (1.3) dobry/zły smak; nie mieć smaku; mieć smak
synonimy: (1.3) gust, wyszukanie
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. smakowy; czas. smakować; rzecz. smakosz; (1.2) przym. smaczny, smakowity
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-3) taste, flavour
- chorwacki: (1.1-2) okus m; (1.3) ukus m
- duński: (1.1-3) smag w
- francuski: (1.1) gout, goût m
- hebrajski: (1.1-3) טעם m (taam)
- holenderski: (1.1-3) smaak
- irlandzki: (1.1-3) blas m
- islandzki: (1.1-2) bragð, smekkur; (1.3) smekkur
- jidysz: (1.1-3) געשמאַק m (geszmak); טעם m (tam)
- niemiecki: (1.1) Geschmack m; (1.2) Geschmackssinn m (1.2-3) Geschmack m
- rosyjski: (1.1-3) вкус m
- slovio: (1.1) vkus
- szwedzki: (1.1) smak w
[edytuj] smak (język szwedzki)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) smak
odmiana: en smak, smaken, smaker, smakerna przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: grundsmak, smaksinne, smaklök, jordgubbssmak
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
