smak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

smak (język polski) [edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[smak], AS[smak]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm; zob.  też smak w Wikipedii
(1.2) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
(1.3) pot.  gust
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Florian pił tak dużo alkoholu, że stracił smak.
(1.2) Ta potrawa ma kwaśny smak.
(1.3) Ten kolekcjoner słynie z dobrego smaku i kupuje tylko najładniejsze obrazy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) mieć/stracić smak; czuły smak
(1.2) kwaśny/gorzki/słodki/słony smak; potrawa ma smak; smak mięty/pomarańczy/chleba/…
(1.3) dobry/zły smak; nie mieć smaku; mieć smak
synonimy:
(1.3) gust, wyszukanie
antonimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym.  smakowy; przysł.  smakowo; czas.  smakować; rzecz.  smakosz
(1.2) przym.  smaczny, smakowity
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

smak (język szwedzki) [edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) smak (zmysł)[1]
(1.2) smak, wyczucie gustu[1]
odmiana:
(1.1-2) en smak, smaken, smaker, smakerna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) smakbitsmakdomaresmaklöksmaklöshetsmakprovsmaksaksmaksinnesmaklökjordgubbssmak
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  smaklig, smakfull, smaklös
czas.  smaka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen