smak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] smak (język polski)


wymowa: IPA: /smak/ posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm. Zobacz też: smak w Wikipedii.
(1.2) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
(1.3) pot. gust

odmiana: (1) lp smak, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i
przykłady:

(1.1) Florian pił tak dużo alkoholu, że stracił smak.
(1.2) Ta potrawa ma kwaśny smak.
(1.3) Ten kolekcjoner słynie z dobrego smaku i kupuje tylko najładniejsze obrazy.

składnia:
kolokacje: (1.1) mieć/stracić smak; czuły smak; (1.2) kwaśny/gorzki/słodki/słony smak; potrawa ma smak; smak mięty/pomarańczy/chleba/...; (1.3) dobry/zły smak; nie mieć smaku; mieć smak
synonimy: (1.3) gust, wyszukanie
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. smakowy, czas. smakować, rzecz. smakosz; (1.2) przym. smaczny, smakowity
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/smak”