koniec świata
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] koniec świata (język polski)
wymowa:
znaczenia:
związek wyrazów
- (1.1) pot. miejsce bardzo odległe
- (1.2) chwila, w której zostanie zniszczona Ziemia, zginą wszyscy ludzie; w chrześcijaństwie i innych religiach: Sąd Ostateczny; zob. też koniec świata w Wikipedii
- (1.3) używany jako wykrzyknik coś strasznego, oburzającego
odmiana: (1) zob. koniec, świat nieodmienny
przykłady:
- (1.1) Znajdę cię nawet na końcu świata!
- (1.2) Znów jakiś "prorok" z nieznanej sekty ogłosił koniec świata.
- (1.3) Wyszłam na ulicę i jakiś sześcioletni chłopiec mnie zwymyślał! Koniec świata!.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kraniec świata, gdzie pieprz rośnie, gdzie diabeł mówi dobranoc; (1.2) Sąd Ostateczny, Armageddon, paruzja; (1.3) okropne! oburzające!
antonimy:
wyrazy pokrewne: zob. koniec, świat
związki frazeologiczne:
etymologia: zob. koniec, świat
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) end(s) of the world/Earth
- duński: (1.1) verdens ende
- niemiecki: (1.1) Ende der Welt; (1.2) Weltuntergang m
- włoski: (1.3) la fine del mondo

