ordre

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ordre (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔʁdʁ] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) porządek
(1.2) kolejność
(1.3) rel.  zakon
(1.4) rel.  święcenia (sakrament)
(1.5) wojsk.  rozkaz
(1.6) order, odznaczenie
(1.7) hist.  stan
(1.8) biol.  rząd
odmiana:
(1.1-8) lp  un ordre; lm  ordres
przykłady:
(1.7) Les trois ordres qui composaient la société française sous l'Ancien Régime étaient le clergé, la noblesse et le tiers état.Trzema stanami, które tworzyły francuskie społeczeństwo w ancien régimie były duchowieństwo, szlachta i trzeci stan.
składnia:
kolokacje:
(1.1) un ordre du jour
(1.7) l'ordre de la Légion d'honneur
synonimy:
antonimy:
(1.1) sécurité
(1.2) organisation, rangement, classement
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  ordonner
związki frazeologiczne:
de premier ordreentrer dans les ordresc'est à l'ordre du jourordre du jourmot d'ordre
etymologia:
łac.  ordo, ordinis
uwagi:
źródła: