bałagan

bałagan (język polski)

bałagan (1.1)

wymowa:

IPA: [baˈwaɡãn], AS: [bau̯agãn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) stan braku porządku

(1.2) gw. gwarowe przestępcza: krajowe wino niskiej jakości

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	bałagan
dopełniacz	bałaganu
celownik	bałaganowi
biernik	bałagan
narzędnik	bałaganem
miejscownik	bałaganie
wołacz	bałaganie

przykłady:

(1.1) Trudno jest coś znaleźć, gdy w pokoju jest bałagan.

składnia:

kolokacje:

(1.1) (mieć) bałagan w pokoju/szafce/...; bałagan jest/panuje gdzieś/w czymś

synonimy:

(1.1) nieporządek, śmietnik, burdel, bajzel, chaos

antonimy:

(1.1) porządek

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik bałaganiarz m rodzaj męski, bałaganiara f rodzaj żeński, bałaganiarstwo n rodzaj nijaki, bałaganienie n rodzaj nijaki

czas. czasownik bałaganić ndk. aspekt niedokonany, zabałaganić dk. aspekt dokonany

związki frazeologiczne:

etymologia:

ros. rosyjski – jakucka nazwa namiotu, jurty, przyniesiona przez zesłańców za cara

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) mess
• arabski: (1.1) فوضى
• chorwacki: (1.1) nered m rodzaj męski
• czeski: (1.1) zmatek
• duński: (1.1) rod n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) gâchis m rodzaj męski, pagaille f rodzaj żeński
• hebrajski: (1.1) בלגן m rodzaj męski (balagan), אנדרלמוסיה f rodzaj żeński (andralamusja)
• hiszpański: (1.1) desbarajuste m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) באַלאַגאַן m rodzaj męski (balagan)
• niemiecki: (1.1) Durcheinander n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) ανακατωσούρα f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,    
• rosyjski: (1.1) беспорядок m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) rendetlenség, rumli

źródła: