bałagan

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bałagan (język polski)


wymowa: IPA: [baˈwaɡan]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) miejsce, stan, w którym nie ma porządku

odmiana: (1.1) lp  bałagan, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; blm  przykłady:

(1.1) Trudno jest coś znaleźć, gdy w pokoju jest bałagan.

składnia:
kolokacje: (1.1) (mieć) bałagan w pokoju/szafce/...; bałagan jest/panuje gdzieś/w czymś
synonimy: (1.1) nieporządek, śmietnik, burdel, bajzel, chaos
antonimy: (1.1) porządek
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz.  bałaganiarz; czas.  bałaganić
związki frazeologiczne:
etymologia: z rosyjskiego, Jakucka nazwa namiotu, jurty, przyniesiona przez zesłańców za Cara.
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/ba%C5%82agan”