obyczaj

obyczaj (język polski)

wymowa:

IPA: [ɔˈbɨʧ̑aj], AS: [obyčai ̯]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) powszechnie przyjęty, tradycyjny sposób postępowania w danych okolicznościach

(1.2) nawyk, sposób postępowania, zachowania charakterystyczny dla danego człowieka lub zwierzęcia

(1.3) zazwyczaj w liczbie mnogiej: sposób życia, zasady, którymi ktoś się kieruje

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	obyczaj	obyczaje
dopełniacz	obyczaju	obyczajów
celownik	obyczajowi	obyczajom
biernik	obyczaj	obyczaje
narzędnik	obyczajem	obyczajami
miejscownik	obyczaju	obyczajach
wołacz	obyczaju	obyczaje

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) o czasy o obyczaje!

synonimy:

(1.1) ceremoniał, obrządek, ryt, rytuał, tradycja, zwyczaj, konwenans, konwencja, usus, uzus

(1.2) zwyczaj, przyzwyczajenie

(1.3) postępowanie, sposób bycia, sposób życia, styl życia, zachowanie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik obyczajny

przysł. przysłówek obyczajnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) custom; (1.2) habit; (1.3) morals, way of life, mores

źródła: