juna

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

juna (esperanto) [edytuj]

morfologia:
juna
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) młody[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Mi ne konis lin, kiam li estis juna.Nie znałem go, gdy był młody.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) maljuna
wyrazy pokrewne:
rzecz.  juneco, junulo, junaĝo
związki frazeologiczne:
lernu juna, por esti saĝa maljunalernu juna — vi scios maljunaleviĝu kun la suno, edziĝu dum junapagas maljunaj jaroj por junaj erarojplej juna katido musojn jam pelas
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Tadeusz J. Michalski, Słownik esperancko-polski A-Z, s. 219, Wiedza Powszechna, 1991, ISBN 83-214-0688-2.

juna (język fiński) [edytuj]

juna (1.1)
wymowa:
IPA: /'ju.nɑ/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pociąg
odmiana:
(1.1) jun‧a (→ wzór odmiany)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: