nadzwyczajny

nadzwyczajny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌnadzvɨˈʧ̑ajnɨ], AS: [nadzvyčai ̯ny], zjawiska fonetyczne: nie dwuz. nie tworzony dwuznak • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) szczególny, ponadprzeciętny, wyjątkowy, niezwykły

(1.2) okazyjny, specjalny, ponadprogramowy

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	nadzwyczajny		nadzwyczajna	nadzwyczajne	nadzwyczajni	nadzwyczajne
dopełniacz	nadzwyczajnego		nadzwyczajnej	nadzwyczajnego	nadzwyczajnych
celownik	nadzwyczajnemu		nadzwyczajnej	nadzwyczajnemu	nadzwyczajnym
biernik	nadzwyczajnego	nadzwyczajny	nadzwyczajną	nadzwyczajne	nadzwyczajnych	nadzwyczajne
narzędnik	nadzwyczajnym		nadzwyczajną	nadzwyczajnym	nadzwyczajnymi
miejscownik	nadzwyczajnym		nadzwyczajnej	nadzwyczajnym	nadzwyczajnych
wołacz	nadzwyczajny		nadzwyczajna	nadzwyczajne	nadzwyczajni	nadzwyczajne

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) niepospolity, niepowtarzalny, nieprzeciętny, niespotykany, nietypowy, niezwyczajny, niezwykły, okazjonalny, osobliwy, ponadprzeciętny, rzadki, szczególny, unikalny, unikatowy, wyjątkowy, nietypowy, niesamowity, rewelacyjny, sensacyjny, spektakularny, zjawiskowy

(1.2) dodatkowy, pot. potocznie ekstra, ponadplanowy, ponadprogramowy, specjalny

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. przysłówek nadzwyczajnie

rzecz. rzeczownik nadzwyczajność

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: