nadzwyczajny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

nadzwyczajny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌnadzvɨˈʧ̑ajnɨ], AS[nadzvyčai ̯ny], zjawiska fonetyczne: nie dwuz. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) szczególny, ponadprzeciętny, wyjątkowy, niezwykły
(1.2) okazyjny, specjalny, ponadprogramowy
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) niepospolity, niepowtarzalny, nieprzeciętny, niespotykany, nietypowy, niezwyczajny, niezwykły, okazjonalny, osobliwy, ponadprzeciętny, rzadki, szczególny, unikalny, unikatowy, wyjątkowy, nietypowy, niesamowity, rewelacyjny, sensacyjny, spektakularny, zjawiskowy[1]
(1.2) dodatkowy, pot.  ekstra, ponadplanowy, ponadprogramowy, specjalny[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  nadzwyczajność f 
przysł.  nadzwyczajnie, nadzwyczaj
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 synonimy.ux.pl.