inicjator

inicjator (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌĩɲiˈʦ̑ʲjatɔr], AS: [ĩńicʹi ̯ator], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. książkowy osoba występująca z inicjatywą, inicjująca coś, dająca czemuś początek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) chem. chemia, chemiczny czynnik konieczny do zapoczątkowania niektórych reakcji chemicznych, głównie reakcji polimeryzacji

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	inicjator	inicjatorzy / inicjatorowie
dopełniacz	inicjatora	inicjatorów
celownik	inicjatorowi	inicjatorom
biernik	inicjatora	inicjatorów
narzędnik	inicjatorem	inicjatorami
miejscownik	inicjatorze	inicjatorach
wołacz	inicjatorze	inicjatorzy / inicjatorowie

(2.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	inicjator	inicjatory
dopełniacz	inicjatora	inicjatorów
celownik	inicjatorowi	inicjatorom
biernik	inicjator	inicjatory
narzędnik	inicjatorem	inicjatorami
miejscownik	inicjatorze	inicjatorach
wołacz	inicjatorze	inicjatorzy

przykłady:

(1.1) Artur jest inicjatorem naszego dzisiejszego spotkania.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) duchowy ojciec, pomysłodawca, projektodawca

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik inicjatywa f rodzaj żeński, inicjacja f rodzaj żeński

forma żeńska inicjatorka

czas. czasownik inicjować ndk. aspekt niedokonany, zainicjować dk. aspekt dokonany

przym. przymiotnik inicjatywny, inicjacyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: