pluton

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Pluton, Plutón

[edytuj] pluton (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem.  pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94; zob.  też pluton (pierwiastek) w Wikipedii
(1.2) wojsk.  pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów)

odmiana: (1.1) lp  pluton, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; blm ; (1.2) lp  jak (1.1); lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Pluton jest silnie radioaktywnym pierwiastkiem.
(1.2) Pluton saperów dostał się pod silny ostrzał artyleryjski.

składnia:
kolokacje: (1.2) ~ egzekucyjny
synonimy: (1.1) symbol Pu
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.2) przym., rzecz. plutonowy
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z łac. plutonium, z (Pluto) na wzór innych języków; (1.2) fr. peloton
uwagi: (1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
tłumaczenia: