pluton
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] pluton (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94; zob. też pluton (pierwiastek) w Wikipedii
- (1.2) wojsk. pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik pluton dopełniacz plutonu celownik plutonowi biernik pluton narzędnik plutonem miejscownik plutonie wołacz plutonie - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pluton plutony dopełniacz plutonu plutonów celownik plutonowi plutonom biernik pluton plutony narzędnik plutonem plutonami miejscownik plutonie plutonach wołacz plutonie plutony
- przykłady:
- (1.1) Pluton jest silnie radioaktywnym pierwiastkiem.
- (1.2) Pluton saperów dostał się pod silny ostrzał artyleryjski.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) ~ egzekucyjny
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.2) przym., rzecz. plutonowy
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) plutonium; (1.2) platoon
- arabski: (1.1) فصيلة (1.2) بلوتونيوم
- baskijski: (1.1) plutonio
- bułgarski: (1.1) плутоний
- czeski: (1.1) plutonium
- duński: (1.1) plutonium; (1.2) peloton w, deling w
- francuski: (1.1) plutonium; (1.2) peloton m
- hiszpański: (1.1) plutonio m; (1.2) pelotón m
- holenderski: (1.1) plutonium
- islandzki: (1.1) plúton
- japoński: (1.1) プルトニウム (purutoniumu)
- jidysz: (1.1) פּלוטאָניום
- łaciński: (1.1) plutonium n
- macedoński: (1.1) плутониум
- niemiecki: (1.1) Plutonium; (1.2) Zug m
- norweski (bokmål): (1.2) pelotong m
- nowogrecki: (1.1) πλουτώνιο n; (1.2) ουλαμός m, θάλαμος m
- rosyjski: (1.1) плутоний m; (1.2) взвод m
- słoweński: (1.1) plutonij
- szwedzki: (1.1) plutonium; (1.2) peloton
- ukraiński: (1.1) плутоній
- włoski: (1.1) plutonio m; (1.2) plotone m
- źródła:
