śruba

śruba (język polski)

śruby (1.1)

śruba (1.2)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈɕruba], AS: [śruba]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie

(1.2) urządzenie napędowe statku wodnego

(1.3) w piłce ręcznej, strzał wykonany z obrotu

(1.4) w skokach do wody, skok z obrotem wzdłuż pionowej osi ciała

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	śruba	śruby
dopełniacz	śruby	śrub
celownik	śrubie	śrubom
biernik	śrubę	śruby
narzędnik	śrubą	śrubami
miejscownik	śrubie	śrubach
wołacz	śrubo	śruby

przykłady:

(1.1) Trzeba dokręcić tę śrubę.

(1.2) Śruba jest jedną z najważniejszych części statku.

(1.3) Kowalski strzelił do bramki ze śruby.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik śrubokręt m rodzaj męski

zdrobn. zdrobniale śrubka f rodzaj żeński

czas. czasownik śrubować, wyśrubować

przym. przymiotnik śrubowy

przysł. przysłówek śrubowo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

por. porównaj wkręt

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bolt
• duński: (1.1) bolt w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) ŝraŭbo; (1.2) ŝipŝraŭbo
• francuski: (1.1) vis f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) tornillo m rodzaj męski, perno m rodzaj męski; (1.2) hélice f rodzaj żeński; (1.4) tirabuzón m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1,2,4) Schraube f rodzaj żeński
• wilamowski: śraoj

źródła: