policzek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] policzek (język polski)

policzek (1.2)


wymowa: wymowa ?/i, IPA: [pɔˈlʲiʧ̑ɛk], AS: [polʹiček], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat.  każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa
(1.2) uderzenie otwartą dłonią w policzek (1.1)
(1.3) przen.  obraza
(1.4) archit.  rodzaj konstrukcji, na której opierają się stopnie schodów

odmiana: przykłady:

(1.1) Na policzku wyskoczył jej czerwony pryszcz.
(1.2) Policzek był tak silny, że ofiara zachwiała się.
(1.3) Napis „Precz z komuną!” na gmachu PZPR byłby prawdziwym policzkiem dla każdego działacza partyjnego.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.3) obraza, afront; (1.4) belka policzkowa
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  policzkowy; czas.  policzkować; rzecz.  polik
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/policzek”