policzek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] policzek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) anat. każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa
- (1.2) uderzenie otwartą dłonią w policzek (1.1)
- (1.3) przen. obraza
- (1.4) archit. rodzaj konstrukcji, na której opierają się stopnie schodów
- przykłady:
- (1.1) Na policzku wyskoczył jej czerwony pryszcz.
- (1.2) Policzek był tak silny, że ofiara zachwiała się.
- (1.3) Napis „Precz z komuną!” na gmachu PZPR byłby prawdziwym policzkiem dla każdego działacza partyjnego.
- składnia:
- synonimy:
- (1.3) obraza, afront
- (1.4) belka policzkowa
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. policzkowy
- czas. policzkować
- rzecz. polik
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cheek; (1.2) bitch slap, slap in the face; (1.3) slap in the face
- arabski: (1.1) خد
- białoruski: (1.1) шчака f
- chorwacki: (1.1) obraz m
- czeski: (1.1) tvář f
- duński: (1.1) kind w
- esperanto: (1.1) vango
- francuski: (1.1) joue f; (1.2-3) giffle f
- hiszpański: (1.1) mejilla f; (1.2-3) bofetada f; (1.4) zanca f
- islandzki: (1.1) kinn f
- jidysz: (1.1) בעקל n (bekl), באַק f (bak)
- litewski: (1.1) žandas m
- niemiecki: (1.1) Backe f, Wange f; (1.2-3) Ohrfeige f
- norweski (bokmål): (1.1) kinn n
- nowogrecki: (1.1) μάγουλο n; (1.2) χαστούκι n, μπάτσος m
- ormiański: (1.1) այտ
- rosyjski: (1.1) щека f; (1.2-3) пощёчина f
- szwedzki: (1.1) kind w
- tajski: (1.1) แก้ม
- ukraiński: (1.1) щока f; (1.2) ляпас m
- węgierski: (1.1) arc; (1.2) arculütés
- włoski: (1.1) guancia f; (1.2) schiaffo m, ceffone m
- źródła:
