kochanka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kochanka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kɔˈxãnka], AS[koχãnka], zjawiska fonetyczne: nazal. -nk-   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta utrzymująca stosunki seksualne bez wchodzenia w otwarty związek
(1.2) ogólnie o kobiecie z punktu widzenia jakości relacji seksualnych
(1.3) przest.  ukochana kobieta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, forma fleksyjna

(2.1) D.  i B.  lp  od: kochanek
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kochanica
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kochanie n , zakochanie n , kochanica f , kochaś m 
zdrobn.  kochaneczka n 
forma męska kochanek m 
czas.  kochać ndk. , zakochać dk. 
przym.  kochliwy, kochany
wykrz.  kochanie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kochanek
źródła: