plik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] plik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pęk papierów (dokumentów, banknotów)
- (1.2) inform. zbiór danych stanowiących jedną całość; zob. też plik w Wikipedii
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik plik pliki dopełniacz pliku plików celownik plikowi plikom biernik plik pliki narzędnik plikiem plikami miejscownik pliku plikach wołacz pliku pliki
- przykłady:
- (1.1) Ten plik dokumentów to prace maturalne z języka polskiego - należy je sprawdzić na jutro.
- (1.2) Kopie moich najważniejszych plików nagrałem na płytkę CD.
- składnia:
- (1.1) plik +D.
- kolokacje:
- (1.1) plik papierów/dokumentów/...
- (1.2) plik tekstowy/graficzny/..., system plików
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) packet, wad; (1.2) file
- duński: (1.1) bundt n; (1.2) fil w
- esperanto: (1.2) dosiero
- francuski: (1.1) liasse f; (1.2) fichier m
- hiszpański: (1.1) fajo m, legajo m; (1.2) archivo m, fichero m
- holenderski: (1.1) dossier n, ordener m, ordner m, (1.2) bestand m, file m
- niemiecki: (1.1) Bündel n; (1.2) Datei f
- nowogrecki: (1.1) μάτσο n; (1.2) αρχείο n
- źródła:
- ↑ hasło plik w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
[edytuj] plik (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) kołtun
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: