trójkąt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] trójkąt (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mat. wielokąt posiadający trzy boki
- (1.2) muz. instrument perkusyjny uderzany pałeczką
odmiana: (1.1-2) lp trójkąt, ~a, ~owi, ~, ~em, trójkącie, trójkącie; lm trójkąt|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) triangel
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. zdrobn. trójkącik; przym. trójkątny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) triangle
- chorwacki: (1.1) trokut m
- czeski: (1.1) trojúhelník
- dolnołużycki: (1.1) tśirožk m
- duński: (1.1) trekant w
- fiński: (1.1) kolmio; (1.2) triangeli
- francuski: (1.1) triangle m
- grecki: (1.1) τρίγωνο n
- hebrajski: (1.1) משלש m (meszulasz)
- hiszpański: (1.1) triángulo m
- islandzki: (1.1) þríhyrningur m
- jidysz: (1.1) דרײַעק m (drajek)
- niemiecki: (1.1) Dreieck n; (1.2) Triangel f
- rosyjski: (1.1-2) треугольник m