koryto
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] koryto (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) zagłębione, drewniane naczynie przeznaczone do pojenia i karmienia zwierząt domowych, także zawartość takiego naczynia
- (1.2) geogr. miejsce płynięcia rzeki, jej biegu; może być inne od jej obecnego przebiegu
- (1.3) pot. przen. iron. źródło znacznych dochodów, posada, zazwyczaj publiczna, zapewniająca duże dochody
- (1.4) pot. przen. pogard. wyżywienie
- odmiana:
- (1.1,2) lp koryt|o, ~a, ~u, ~o, ~em, korycie, ~o; lm ~a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a
- (1.3,4) lp jak (1.1,2); blm
- przykłady:
- (1.1) Stado świń podeszło do koryta i zaczęło pić.
- (1.4) Dla niego najważniejsze jest koryto.
- składnia:
- kolokacje:
- dorwać się do koryta
- synonimy:
- (1.3) żłób
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- pchać się do koryta
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) trough; (1.2) river bed
- dolnołużycki: (1.1) kóryto n
- esperanto: (1.1) trogo; (1.2) fluejo
- górnołużycki: (1.1) korto n
- niemiecki: (1.1) Trog m; (1.2) Flußbett n
- szwedzki: (1.2) bädd w
- źródła:
[edytuj] koryto (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzad. koryto
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
