koryto

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: kóryto

[edytuj] koryto (język polski)

owce jedzące z koryta (1.1)
koryto (1.2) dawnej rzeki


wymowa: IPA: [kɔˈrɨtɔ], AS: [koryto]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zagłębione, drewniane naczynie przeznaczone do pojenia i karmienia zwierząt domowych, także zawartość takiego naczynia
(1.2) geogr.  miejsce płynięcia rzeki, jej biegu; może być inne od jej obecnego przebiegu
(1.3) pot.  przen.  iron.  źródło znacznych dochodów, posada, zazwyczaj publiczna, zapewniająca duże dochody
(1.4) pot.  przen.  pogard.  wyżywienie

odmiana: (1.1,2) lp  koryt|o, ~a, ~u, ~o, ~em, korycie, ~o; lm  ~a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a; (1.3,4) lp  jak (1.1,2); blm  przykłady:

(1.1) Stado świń podeszło do koryta i zaczęło pić.
(1.4) Dla niego najważniejsze jest koryto.

składnia:
kolokacje: dorwać się do koryta
synonimy: (1.3) żłób
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: pchać się do koryta
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] koryto (język czeski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzad.  koryto

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

W innych językach